تبليغاتX
Network
about DHCP Server

  DHCP Serverچیست؟

 

 DHCP: مخفف Dynamic Host Control Protocol می باشد، DHCP یکی از سرویس های پایه شبکه می باشد که تحت سیستم عامل های ویندوز ان تی ، ویندوز ۲۰۰۰ سرور و ویندوز ۲۰۰۳ سرور قابل پیاده سازی می باشد.

آدرس های IP یکی از مهمترین اجزای شبکه های کامپیوتری در دنیای امروز می باشند که در لایه سوم از مدل مرجع OSI کار می کنند و در حال حاضر از ورژن چهار آن در سراسر دنیا به طرز گسترده ای استفاده می شود و کارشناسان و متخصصین در حال تحقیق و توسعه آن وآماده سازی ورژن شش آن می باشند.

در شبکه هایی که پلاتفرم آن مایکروسافت می باشد به سه طریق مختلف امکان آدرس دهی IP وجود دارد .

Static IP Addressing

در این روش که معمولا در شبکه های کوچک کاربرد دارند آدرس دهی توسط یک فرد یا مدیر شبکه انجام می پذیرد. در این روش برای آدرس دهی به هر رایانه می بایست به تنظیمات شبکه آن رایانه رفت و تغییرات لازم را اعمال نمود.

APIPA

در این روش که مخفف Automatic Private IP Addressing می باشد و یکی از پروتکل هایی می باشد که توسط سیستم عامل XP و جهت کاربر پسند کردن این سیستم عامل توسط شرکت مایکروسافت ارائه می گردد.

در این روش اگر آدرسی به صورت دستی یاStatic برای رایانه در نظر گرفته نشود و DHCP Server نیز در شبکه ما موجود نباشد سیستم عامل به صورت خودکار یک آدرس IP برای رایانه ما در نظر می گیرد ، این آدرس آی پی از یک رنج خاص که توسط شرکت مایکروسافت بدین منظور رزرو شده است و در حقیقت از آدرس های خصوصی یا Private می باشد.

مایکروسافت این پروتکل را به منظور سهولت کار، کاربران ابداع نمود تا در شبکه های خانگی و شبکه های اداری کوچک تنها با اتصال کابل ها کاربران بدون نیاز به تنظیمات آدرس دهی از بستر شبکه استفاده نمایند.

Dynamic Host Control Protocol

در این روش که در شبکه های Medium To Large کاربرد ویژه ای دارد، یک سرور به منظور خدمات دهی به ایستگاه های کاربری در نظر گرفته می شود و وظیفه این سرویس دهنده یا سرور اختصاص آدرس آی پی به ایستگاه های کاربری و مدیریت آدرس ها می باشد .

پیکربندی این سرور در پلاتفرم های مختلف از جمله لینوکس و مایکروسافت به مدیر شبکه این امکان را می دهد که بر اساس سیاست های سازمان پلان IP Addressing سازمان را تدوین نموده و ایستگاه های کاربری این امکان را می دهد که بدون دخالت مدیر شبکه و به صورت اتو ماتیک پیکر بندی مربوط به آدرس دهی آی پی آنها از طریق DHCP Server انجام میپذیرد. استفاده از DHCP Server در شبکه ها ضمن ساده نمودن کار مدیر شبکه امکان مدیریت متمرکز آدرس دهی را نیز امکان پذیر می سازد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه 30 آبان1387ساعت 10:33 قبل از ظهر  توسط DHCP Server Group | 
راه‌اندازي يك سرور DHCP

 ترجمه و تأليف: آرش مدني علمداري‌
 ماهنامه شبکه - بهمن ۱۳۸۴ شماره 62

 اشاره :
يكي از ابتدايي‌ترين كارها در يك شبكه، اختصاص دادن آدرس IP به كلا‌ينت‌ها است. البته انواع مختلفي از سرورهاي DHCP اين كار را انجام مي‌دهند. با اين حال شما مي‌توانيد ويندوز 2003 سرور را به عنوان DHCP نيز تنظيم كنيد. در اين مقاله نحوه انجام اين كار را آموزش خواهيم داد.







سال‌ها پيش براي شركتي كار مي‌كردم كه سياست‌هاي عجيبي داشت. يكي از سياست‌هاي موجود در هنگام حضور من در آنجا اين بود كه همه كامپيوترها بايد يك IP ثابت (Static) داشته باشند. استفاده از سرورهاي DHCP نيز به دلا‌يل امنيتي ممنوع بود. نتيجه همه اين سياست‌ها، كابوس نگهداري و تعمير بود.

واضح است كه تعدادي از سرورها بايد از IP ثابت استفاده نمايند. اما بسيار معمول است كه در يك شبكه، كلا‌ينت‌ها از IP هاي ديناميك استفاده كنند. در يك نگاه كلي، استفاده از IP ثابت براي كلا‌ينت‌ها فقط در شبكه‌هاي كوچك عملي است. متأسفانه، شبكه‌‌اي كه من از آن صحبت كردم، همه‌چيز بود؛ غير از كوچك بودن! اين شبكه 25هزار ايستگاه كاري داشت!

وضعيت شبكه‌اي كه گفتم، به چند دليل وحشتناك بود. براي مبتدي‌ها، هنگامي كه يك هاردديسك دچار مشكل ‌مي‌شد، بايد قبل از راه‌اندازي ويندوز، يك نفر، IP اختصاص يافته به آن كامپيوتر را تشخيص مي‌داد. به راحتي مي‌توانيد تصور كنيد كه پيدا كردن IP مذكور بين 25 هزار IP موجود، چه كار دشواري بود. هيچ فهرست جامعي از IP هاي اختصاص يافته وجود نداشت.

هر ساختمان، بلوك IP مربوط به خود را مديريت مي‌كرد و بدتر از همه آن‌كه، هيچ استانداردي براي مديريت آدرس‌ها، موجود نبود. گاه‌گاهي شخصي آدرس يك IP را واردمي‌كرد كه با IP شخص ديگري تداخل داشت و اين مسئله باعث مي‌شد شخص ديگر نيز نتواند از شبكه استفاده ‌نمايد. اين داستان نشان مي‌دهد، استفاده از IP ديناميك در شبكه ايده خوبي است. خوشبختانه، تنظيم كردن ويندوز 2003 سرور به عنوان يك DHCP كار بسيار آساني است.

در بسياري از موارد يك سرور DHCP بار بسيار كمي را به سرورهاي شما تحميل مي‌كند. از اين جهت به جاي آن‌كه آن را در يك سرور اختصاصي نصب كنيد، مي‌توانيد در سرورهاي موجود خود DHCP را نيز نصب كنيد.

اكنون به بررسي نحوه نصب و تنظيم سرويس DHCP در ويندوز 2003 سرور و توضيح نكاتي در مورد تنظيمات DHCP مي‌پردازيم.

جلوگيري از تداخل آدرس‌هاي IP
همان‌طور كه در ادامه خواهيد ديد، اكتيودايركتوري براي جلوگيري از قرارگيري DHCPهاي مخفي در شبكه شما كاربرد دارد. ايده اين عمل آن است كه شما نمي‌خواهيد سرورهاي تأييد نشده كه به اختصاص IP به كامپيوترهاي شبكه شما مي‌پردازند را داشته باشيد.

ولي به هرحال اين مكانيسم حفاظتي فقط براي DHCPهايي كه از سيستم‌عامل ويندوز استفاده مي‌كنند و با اكتيودايركتوري ارتباط برقرار مي‌كنند، كارساز است. زيرا مايكروسافت DHCP را ابداع نكرده، بنابراين سرورهاي DHCP فقط مختص شبكه‌هاي ويندوزي نيستند.

وقتي بسياري از مردم در مورد سرور DHCP فكر مي‌كنند؛ ويندوز، لينوكس، يونيكس و شايد هم نت‌ور و مكينتاش را به عنوان سرور DHCP تلقي مي‌كنند. ولي در اصل اينجا، تنها سرورهايي DHCPهستند كه اگر در شبكه به‌طور غيرمجاز وارد شوند، شما از وجود آن‌ها مطلع خواهيد شد. (يا حداقل اميدوارم كه مطلع شويد).

معمول‌ترين سرورهاي DHCP غيرمجاز مسيرياب‌هايي كه به همراه DHCP توكار (Built-in) عرضه مي‌شوند، هستند. براي مثال، AccessPoint‌هاي شبكه‌هاي بي‌سيم به قيمت‌هاي بسيار ارزان فروخته مي‌شوند.

تعداد زيادي AP شبكه‌هاي بي‌سيم با سرور DHCP توكار عرضه مي‌شوند، كه در حال عادي نيز فعال هستند به‌نوعي‌كه اين دستگاه‌ها براي اختصاص IP در محدوده 192.168x.x به هر كلا‌ينتي (باسيم و بي‌سيم) كه آن را درخواست كند، تنظيم شده‌اند.

سرويس‌هاي DHCP فقط به AP ‌هاي بي‌سيم نيز محدود نمي‌شوند. شما احتمالا‌ً مسيرياب‌هايي را كه براي متصل كردن يك شبكه كوچك به اينترنت باندپهن استفاده مي‌شوند ديده‌ايد. اين مسيرياب‌ها معمولا‌ً با يك فايروال و سرويس DHCP توكار عرضه مي‌گردند.

يك سرور DHCP مي‌تواند مبتني بر نرم‌افزار نيز باشد. براي مثال، اغلب ويندوزها از يك دهه گذشته تاكنون با سرويسي به نام به اشتراك‌گذاري ارتباط اينترنت (ICS) عرضه مي‌شوند. ايده‌اي كه ICS براساس آن ساخته شده آن است كه يك كامپيوتر ارتباط اينترنت خود را با ساير كامپيوترهاي موجود در شبكه به اشتراك گذارد. سرويس ICS مبتني‌بر DHCP به‌طور خودكار نصب مي‌شود.

ولي وجود DHCP و ICS به طور همزمان مي‌تواند براي شبكه مشكل‌ساز باشد. بهترين ترفندي كه براي بهبود كاركرد سرور DHCP مي‌توانيد به كار بگيريد، آن است كه مراقب باشيد محدوده آدرسي كه براي آن تعيين مي‌كنيد با ساير سرورهاي DHCP موجود در شبكه همخواني نداشته باشد. اگر سرورهاي DHCP ديگري در شبكه داريد، مطمئن شويد كه براي تخصيص آدرس IP مناسب به خوبي تنظيم شده‌اند.



شكل 1



شكل 2



شكل 3



شكل 4



شكل 5


شكل6
داشتن چندين سرور DHCP در يك شبكه كاملا‌ً منطقي است، زيرا درجه‌اي از تحمل خطا را در شبكه شما فراهم مي‌كند. به هر حال بايد از اختصاص دادن IP مناسب كه با DHCP ديگر تداخل نداشته باشد اطمينان پيدا كنيد.

اگر از وجود DHCP در شبكه خود آگاه نيستيد، قبل از آن‌كه يك سرور DHCP برپايه ويندوز را در شبكه نصب نماييد، انجام يك آزمايش براي اطمينان از نبود DHCP را به شما توصيه مي كنم. آسان‌ترين راه براي تشخيص نبود DHCP در شبكه آن است كه يك كلا‌ينت را براي دريافت خودكار آدرس IP تنظيم كنيد. پس از آن كامپيوتر را دوباره راه‌اندازي نماييد. اگر آدرسIP دريافت كرد، بدين معني است كه يك DHCP غيرمجاز در شبكه داريد. در غيراين‌صورت مي‌توانيد به راحتيDHCP خود را نصب كنيد.

نصب يك سرور DHCP
پس از آن‌كه از نحوه مقابله با تداخل آدرس‌ها توضيح دهيم، بهتر است كمي در مورد نصب و راه‌اندازي يك سرورDHCP در ويندوز 2003 سرور با شما صحبت كنم. پيش از شروع، بهتر است اين نكته را بيان كنم كه سرور حتماً بايد يك آدرس ثابت (Static) داشته باشد.

عمليات را با باز كردن پنجره Add/Remove program در كنترل‌پنل آغاز مي‌كنيم. پس از باز شدن پنجره، رويAdd/Remove windows scomponents كليك كنيد. پس از يك وقفه كوتاه پنجره باز مي‌شود. صفحه باز شده را تا پيدا كردن گزينه Network Services پايين بكشيد. اين گزينه را انتخاب كرده روي Details كليك كنيد. اكنون شما مي‌توانيد فهرستي از سرويس‌ها شبكه‌اي ويندوز را ببينيد.

Dynamic Host Configration on Protocol را انتخاب كنيد. پس از آن Next را انتخاب كرده، OK را بزنيد. اكنون ويندوز فايل‌هاي موردنياز را نصب مي‌كند. در حين انجام كار ممكن است كه به CD نصب ويندوز سرور 2003 نياز پيدا كنيد.

تنظيمات سرور DHCP
عمليات تنظيم كردن DHCP، مانند نصب آن ساده و راحت است. قبل از شروع تنظيمات، حداقل به يك محدوده نياز داريد. به خاطر داشته باشيد، يك scope محدوده‌اي از آدرس‌هاي IP است كه به كلا‌ينت اختصاص مي‌يابد. حالا‌ كنسول DHCP را باز كنيد. از طريق منوي Administrative tools مي‌توانيد به كنسول DHCP دسترسي پيدا كنيد.

(شكل 1) پس از باز شدن كنسول، اولين چيزي كه نياز است ايجاد يك اسكوپ جديد است. براي اين كار روي نام سرور كليك راست كرده و New Scope را انتخاب كنيد. (شكل 2) اين عمل موجب باز شدن پنجره مربوط مي‌گردد. صفحه خوش آمدگويي را رد كنيد، در صفحه بعد شما بايد نام و توضيحي براي DHCP خود وارد كنيد.

پس از انجام رويNext كليك كنيد. (شكل 3) با صفحه‌اي مواجه مي‌شويد كه بايد يك آدرس ابتدايي و انتهايي براي DHCP وارد نماييد. پس از انجام اين عمل، بايد يك Subnet Mask وارد نماييد (يا اين‌كه تعداد بيت‌هاي Subnet را وارد كنيد). (شكل 4)

صفحه بعدي امكان وارد كردن آدرس‌هاي Exclude را به شما مي‌دهد. اين‌ها آدرس‌هايي هستند كه قبلا‌ً در شبكه استفاده شده‌اند. وارد كردن اين آدرس‌ها موجب مي‌شود، DHCP آن‌ها را به كاربران اختصاص ندهد. آدرس‌ها را وارد كرده Next را بزنيد.

در صفحه بعدي بايد مدت زمان اجاره آدرس‌ها را وارد نماييد. اين زماني است كه يك ايستگاه كاري مي‌تواند از آدرس‌ها استفاده نمايد، مدت زمان متداول اجاره هشت روز است كه در اغلب موارد به خوبي كار مي‌كند. (شكل 5)

روي Next كليك كنيد با صفحه‌اي مواجه مي‌شويد كه تنظيمات اضافي DHCP را دربردارد. Yes را انتخاب كنيد و Next را بزنيد. اكنون مي‌توانيد Defaut Gateway را وارد كنيد. Next را بزنيد، با صفحه‌اي مواجه مي‌شويد كه اجازه وارد كردن آدرس يك يا بيش از يك آدرس IP ،DNS را به شما مي‌دهد.

Next را بزنيد. صفحه‌اي ظاهر مي‌شود كه آدرسWINS را از شما درخواست مي‌كند. اگر WINS داريد آدرس آن را وارد كنيد. شبكه‌هاي جديد معمولا‌ً از WINS استفاده نمي‌كنند. دوباره Next را بزنيد (شكل 6) از شما خواسته مي‌شود كه آيا مي‌خواهيد اسكوپ را فعال كنيد يا خير. Yes را انتخاب كنيد، Next را كليك كنيد. و به اين صورت عمليات پايان مي‌يابد.

با آن‌كه اسكوپ سرور شما فعال شده اما اين سرور به اختصاص IP نمي‌پردازد. زيرا هنوز DHCP مجاز به دادن IP نيست. براي رفع اين مسئله، روي نام سرور كليك راست نماييد و دستور Authorize را اجرا كنيد. سپس سرور مجاز به دادن IP مي‌شود و فعاليت خود را آغاز مي‌كن

برگرفته از ماهنامه شبکه :

http://www.shabakeh-mag.com


فرستنده مقاله : علی نوربخش

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 آبان1387ساعت 10:57 قبل از ظهر  توسط DHCP Server Group | 

DHCP یا (Dynamic Host Configuration Protocol) یکی از سرویسهای بسیار مهم و پرکاربرد سیستم عاملهای مایکروسافت است.
این سرویس امکان تعریف آدرس IP و دیگر تنظیمات مورد نیاز کامپیوتر های سرویس گیرنده (Client) به طور اتوماتیک را فراهم می آورد. میدانیم که در صورت ازدیاد تعداد کامپیوتر های سرویس گیرنده در شبکه های بزرگ مدیریت این شبکه ها بسیار سخت و زمان بر میباشد.همچنین تعریف و مدیریت تنظیماتی آدرسی این کامپیوترها نیز بطبع سخت خواهد شد.
سرویس DHCP این امکان را به مدیر شبکه میدهد تا تمامی تنظیمات و آدرسهای مورد نیاز که باید به سرویس گیرنده ها تعلق گیرد را در DHCP Server به صورت متمرکز انجام دهد و این سرور هم با استفاده از روشی که در اینجا توضیح داده شده است , این آدرسها را به کامپیوترهای فاقد آدرس ارسال و در اختیار آنها قرار دهد.حال این سرور با دیگر تنظیماتی که در اختیار مدیر شبکه میگذارد امکان مدیریت آسان را به ایشان میدهد که در ادامه به بعضی از این تنظیمات اشاره خواهیم کرد.

حال فرض میکنیم که مدیریت یک شبکه در اختیار ما قرار داده شده است. ابتدا باید برای ارتباط صحیح مابین کامپیوترهای شبکه و همچنین در صورت نیاز ارتباط این شبکه با شبکه های دیگر آدرسهای مورد نیاز را در اختیار این کامپیوتر ها قرار دهیم.
تصمیم گرفتیم این کار را با سرویس DHCP انجام دهیم.ابتدا باید طراحی آدرسها را انجام دهیم.
فرض بر این است که شبکه ما دارای 100 کامپیوتر سرویس گیرنده و 3 کامپیوتر سرویس دهنده میباشد. یکی از این کامپیوترها قرار است نقش DHCP Server را در شبکه ایفا کند.
تصمیم بر این شد که از رنج IP ، 192.168.10.X برای این شبکه استفاده کنیم. همچنین این شبکه توسط ADSL 512Kb با آدرس IP ، 217.218.220.30 به شبکه اینترنت متصل است. (برای آشنایی با آدرسهای IP از کتاب Network+ استفاده کنید)
حال وارد کامپیوتری که قرار است به عنوان DHCP Server باشد وارد میشویم.این کامیوتر دارای سیستم عامل Windows 2003 Server است.
ابتدا باید سرویس DHCP را در سرور فعال کنیم. برای اینکار وارد Add or remove programs شده و از سمت راست گزینه Add/Remove Windows Components را کلیک می کنیم و از پنجره باز شده گزینه Network Services و سپس گزینه Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP) را تیک زده و Ok میکنیم و با زدن Next منتظر نصب شدن این سرویس می شویم.
بعد از نصب سرویس کنسول این سرور در قسمت Administrative Tools فعال شده و برای ادامه روی این گزینه کلیک میکنیم.
به صورت پیش فرض هیچ Scope یا همان محدوده IP وجود ندارد.برای تعریف Scope جدید روی نام سرور راست کلیک کرده و از منوی باز شده گزینه New Scope را کلیک می کنیم.
با این کار وارد Wizard تعریف Scope جدید می شویم.
در مرحله اول Next را کلیک می کنیم در در مرحله دوم در قسمت Name برای Scope خود یک نام در نظر میگیریم(در این مثال از نام Test استفاده می کنیم). بعد از زدن دکمه Next وارد مرحله بعدی که همان تعریف محدوده IP یا همان IP Address Range است میشویم. در این قسمت آدرس شروع و پایان محدوده آدرسی را که می خواهیم تعریف کنیم را وارد میکنیم. شبکه ما متشکل از 100 سرویس گیرنده و 3 سرویس دهنده است پس ما نیاز به 103 آدرس IP داریم. پس شروع محدوده را از آدرس 192.168.10.1 در نظر میگیریم و پایان محدوده را 192.168.10.103 تعریف میکنیم.
قسمت پایین محدوده آدرس به Subnet Mask تعلق دارد.این گزینه برای تعریف Subnet یا تقسیم یه شبکه به منظور افزایش یا کاهش تعداد NetID و HostID در یک کلاس خاص انجام میگیرد.
در مرحله بعد امکان Exclude کردن برخی از آدرسها وجود دارد. بدین معنی که بطور مثال تعریف آدرسهای سرورها بصورت دستی با Manual میباشد. به عبارت دیگر برای تعریف آدرسهای سرورها از DHCP استفاده نمیکنیم و این آدرسها را به صورت دستی به این کامپیوترها میدهیم.
آدرسهای 192.168.10.1 تا 192.168.10.3 را Exclude میکنیم.
در مرحله بعد Lease Duration یا زمان گرفتن آدرس از یک کامپیوتر را تعریف میکنیم. برای مثال اگر این گزینه روی 8 روز تعریف شود در این مدت زمان به طور دائم درخواست به طرف ماشینی که دارای آدرس از طرف DHCP است ارسال میشود. اگر در این زمان به هر دلیل ماشین پاسخی برای تمدید آدرس به سمت سرور ارسال ننماید پس از این مدت زمان آدرس از این ماشین گرفته شده و در اختیار دیگر ماشینهایی که نیاز به آدرس دارند قرار میگیرد.
مرحله بعد Configure DHCP Options میباشد که برای تعریف آدرسهای مورد نیاز Client بجز آدرس IP همانند آدرس Gateway یا همان دروازه خروجی مثلا برای ارتباط با دیگر شبکه ها، تعریف DNS Server و Wins Server نیاز است تعریف می شود. اگر مایل به تعریف این آدرسها هستید گزینه Yes, I want to configure this option now و در صورد عدم نیاز و تعریف این گزینه ها در آینده هستید گزینه No, I will configure this option later (که ما در این مثال این گزینه را انتخاب می کنیم) را بزنید.در نهایت با زدن دکمه Finish عمل تعریف Scope پایان می یابد.
پس از طی این مراحل Scope ما در قسمت سمت چپ به صورت زیر دیده می شود. (شکل 1)
 

 


برای فعال کردن این Scope کافی است روی سرور کلیک راست کرده وار منوی باز شده گزینه Authorize را انتخاب کنیم.
حال سرور DHCP جهت دادن آدرسهای مشخص شده آماده است و اگر این سرور به شبکه متصل باشد Client ها با ارسال درخواست ار این سرور آدرس می گیرند.
برای دیدن آدرس های اختصاص یافته به سرویس گیرنده ها از گزینه Address Leases از زیرمجموعه Scope استفاده میکنیم. در این قسمت آدرس داده شده اختصاص یافته با نام کامپیوتر مشخص است.
در قسمت Address Pool محدوده آدرس تعریف شده مشخص است.
شما می توانید در قسمت Reservation یک آدرس خاص را برای یک Client خاص Reserve کنید بدین صورت که آدرس به هیچ Client دیگری به جز Client تعریف شده حتی بعد از پایان یافتن زمان lease Duration اختصاص داده نمی شود. این عمل را بیشتر برای آدرس سرورها انجام می دهند تا آدرس سرورها در شبکه تغییر نکند.
برای Reserve کردن ابتدا شما باید روی آیتم Reservation کلیک راست کرده و گزینه New Reservation را انتخاب کنید. در قسمت Reservation Name برای Reserve خود یک نام تعریف کنید و آدرس IP مورد نظر را در قسمت IP Address وارد کنید.سپس شما باید MAC Address کامپیوتر Client را در قسمت MAC Address وارد کنید. برای بدست آوردن MAC Address شما میتوانید از دستور IP Config/all در قسمت Run استفاده کنید.با زدن دکمه Add این آدرس برای شما Reserve خواهد شد.
در نهایت Scope Options هم همان محلی است که شما می توانید IP Address های دیگری را که نیاز است به Client ها داده شود (آدرس Router، DNS،... ) را که در بالا نیز توضیح داده شد تعریف کنید.
DHCP Server شما آماده است.
برای ارتباط Client ها با اینترنت از یک NAT استفاده می شود که در قسمت بعد در مورد آن صحبت می کنیم.

با تشکر - مهدی خدائی فرد

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 28 آبان1387ساعت 12:32 بعد از ظهر  توسط DHCP Server Group |